8 Nisan 2018 Pazar

Ivan Sergeyeviç Turgenyev- Babalar ve Oğullar



İnsanın oğlu kendinden kopmuş bir parçadır, derler. Bir şahindir oğul. Canı istedi uçup geldi yanımıza, canı istedi, uçup gitti. Seninle ben bir ağaç kovuğunda iki mantar gibiyiz, diz dize otururuz, bir yere gidemeyiz. Yalnızca ben kalacağım senin yanında daima. Sen de benim yanımda.




Sizinle konuşmak çok keyifli. Uçurumun kenarında dolaşmaya benziyor. Önce korkar insan orada olmaktan, ama sonra nedense cesaretlenir. Gitmeyin, kalın.





Her insan pamuk ipliğine asılıdır, aşağıda her an her şey olabilir. Ama o hala kendine başka başka dertler arar, hayatını bozmaya çalışır.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder