Gülten Akın- Kırmızı Karanfil

Yaşasak ya ha deyince

Böyle neden korkuyoruz

Ah kimselerin hali yok

Durup ince şeyleri anlamaya

Çarşılarda erkek adları söylenir kadınlar gizli

Sana kim taktı bu sorumluluğu kadınsın

Nerden aldın "olmaz"ları o "geçilmez"leri

Bir yanından -senin değil öbür yanın- geçiyorum

Sevememek biraz yorgunluktandır

Emily Bronté- Uğultulu Tepeler

Cennet benim yerim değil gibi geldi bana. Yeniden dünyaya dönmek için ağlaya ağlaya bir hal oldum.

Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da yalnız o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır.

Linton'a olan sevgim ormandaki yapraklar gibidir. İyice biliyorum ki, kış ağaçları nasıl değiştirirse, zaman da benim sevgimi değiştirecektir. Heatcliff'e olan sevgim ise toprak altındaki değişmez kayalar gibidir. Görünüşte pek hoşa gidecek yanı yoktur, ama onsuz olmaz.

Reşat Nuri Güntekin- Dudaktan Kalbe

Kenan zaten yaratılıştan büyülüydü. Bir şeye alakadar olması için onu kaybetmesi, bir şeyi sevmesi için ondan ümit kesmesi lazımdır.

Bazı gizli hastalıklar vardır. İnsan onların nerede, nasıl başladığını tayin edemez. Yaralar öyle ince ve naziktir ki müphem, leziz heyecanlara benzer tesemmümleri yeni başlayan sarhoşluklar gibi tatlı ve neşelidir; ağrılar yeri bilinmeyecek kadar sağır ve müphemdir. Zaman zaman vücudun derinliklerinden boğuk, müphem şikayetler gelir. İçin için yiyip bitiren hastalığın bundan başka alameti yoktur.

Benim Lamia'ya olan aşkım işte bu neviden bir hastalık... artık hakikati kendimden saklamaya lüzum görmüyorum.

Sade şundan eminim ki bu sevda kalbime işlemiş... Ben ölmeyince içimden çıkmayacak.

Halit Ziya Uşaklıgil- Aşkı Memnu

Kalplerimizde bazı illetler vardır ki vücudun tamamıyla ensicesine hulül etmedikten sonra keşfolunamayan hafi emraza mahsus bir nüfuz hıyanetiyle kendisini göstermeden, tahriblerini haber vermeden derüni bir yangın dumansızlığıyla yanar, yanar; bu bir ateştir ki mahiyetini bilmeyiz, vücudundan haber almayız; o yavaş yavaş, vazifesinden emin, devam eder; nihayet bir gün birden bire, bir hiç, bir dakikalık bir vukuf bize gösterir ki kalbimizde bir yangın var. Nedir? Nereden tevellüd etmiştir? Bir yangın nasıl serseri bir rüzgarın kanatlarıyla düşerek orasını tutuşturmuştur bilemeyiz.

"Bilseniz, bilseniz" diyordu, "sizde bir şey var ki insanı çılgınlıklar yapmaya sevk ediyor."

Ivan Sergeyeviç Turgenyev- Babalar ve Oğullar

İnsanın oğlu kendinden kopmuş bir parçadır, derler. Bir şahindir oğul. Canı istedi uçup geldi yanımıza, canı istedi, uçup gitti. Seninle ben bir ağaç kovuğunda iki mantar gibiyiz, diz dize otururuz, bir yere gidemeyiz. Yalnızca ben kalacağım senin yanında daima. Sen de benim yanımda.

Sizinle konuşmak çok keyifli. Uçurumun kenarında dolaşmaya benziyor. Önce korkar insan orada olmaktan, ama sonra nedense cesaretlenir. Gitmeyin, kalın.

Tanrı Olmak Zor İş- Arkadi/Boris Natanovich Strugatskii

Tanrıların hiç acelesi olmaz çünkü önlerinde sonsuzluk vardır.

Mutlu insan, başkalarını düşünendir.

"İnsanın özü," diyordu Budah, "her şeye şaşırtıcı bir şekilde alışmasıdır. Doğada insanın uyum sağlayamayacağı hiçbir şey yoktur."

Pınar Kür- Asılacak Kadın

Merhaba! 💜

Pınar Kür'ün eskiden yasaklanmış olan fakat kazandığı dava sayesinde yeniden basılan romanı Asılacak Kadın'ı okudum.

Konusundan bahsedecek olursak: Hüsrev Bey karısı öldükten sonra, evlerinde hizmetçilik yapan Melek'i taciz etmeye başlar. Bir süre sonra onunla evlenir, Melek'e fikri sorulmaz, sonra ise onu para karşılığında başkaları ile beraber olmaya zorlar. Bütün köy bundan haberdardır ama kimse engel olmaya çalışmaz. Bir süre sonra ise Hüsrev Bey öldürülür. Okumayanlara bütün kitabı anlatmış olmamak için konusu hakkında daha fazla yazmayacağım.

Kitap hakimin, Melek'in ve konusunda bahsetmediğim Yalçın'ın ağzından olmak üzere 3 farklı bölümde yazılmış.

Pınar Kür, gençlik yıllarında gazetede okuduğu bir haber üzerinde yazmış bu romanı, bu da kesinlikle kitabı daha da etkileyici yapıyor.

Okurken beni çok üzdü, "neden" diye sorarken buldum sürekli kendimi.

Tavsiye ederim❤

Korku değil. Korkmuyorum artık. Yani kızmıyorum. Yani kızıyorum ama o ilk günkü gibi delice değil. Akıllıca. Ne yapacağını bilenlerin sabırlı kızgınlığı var içimde. 

Ali Ural- Posta Kutusundaki Mızıka

Sevgili Dost,

Bana öyle bir kelime söyle ki hiç eksilmesin.

O halde, "Bizi mutlu kılan şey şartlardan çok, ruhumuzdur." İstemekle değil, istememekle hür olan ruhumuz.

Sevgili Dost, 

Eğer yeryüzündeki bütün elleri bir masanın üstüne koysalar, elini bulabilirim onların içinden.

Murat Gülsoy- Bu Filmin Kötü Adamı Benim

"...Bence aşk hazırlıksız yakalanılan bir şeydir. Beklemediğin bir anda. O yüzden insanlar tedirgin olurlar. İnanamazlar. Yok canım, derler, bu aşk değil..."

Islak toprak kokuyordu dünya. Ayaklarımı bastığım yerde başlayan ve biten bir dünya. Öylesine tek bir noktada teğetim ki dünyaya, her an düşebilirim baba.

"Hele şehir hayatı... Artık nedenini çoktan unuttuğumuz, üzerine hiç düşünmediğimiz şeyleri yapıp durduğumuz bir yer."

John Fowles- Koleksiyoncu

   

Her şeyden o kadar uzağım ki. Normallikten. Işıktan. Olmak istediğimden. 

 

 Onu asla iyileştiremem. Çükü hastalığı benim.

 

Neden yaşayan her şeyin canını alıyorsun? Neden bütün güzellikleri öldürüyorsun?

 

Ama unutmak insanın yapacağı değil, başına gelecek bir şeydir ve benim başıma gelmedi.

 

Çizimin tam karşıtı. Bir çizgi çektikten sonra, iyi mi kötü mü olduğu bellidir. Oysa bir satır yazarsınız ve doğru gibi görünebilir, yeniden okuyuncaya dek.

 

Onu hep böyle düşünürdüm, yani hoş veya başka bir şekilde değil, yaklaşılması zor, az rastlanan ve çok zarif.

Aykut Semerci- Rengarenk

Papatya

Her rengi üzerinde taşır

Bunu göremeyen bir tek insandır

Sen, en merhametsiz yerimden sev beni.

Beni iyi dinle güzel kadın;

Sadece maviyi paylaşamam seninle.

Akıp tükenen kendinsindir oysa

Hayat hep olduğu yerde durur.

Birhan Keskin*

“Sana buraya bazı şeyler koyuyorum.

Yol boyunca aklında olsun.

Lazım olursa açar okursun.

Olmazsa da olsun,

bir zararı yok burada dursun.

Şuraya bir cümle koydum.

Bırak, acımızı birileri duysun.

Hem zaten şiir niye var?

Dünyanın acısını başkaları da duysun!

Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın.

Ortada dursun.

Olur ya biri eline alır okşar,

biri alnından öper.

Az unutursun.

Buraya tabiatı koydum.

Ağaçları, suyu, ovayı, dağı.

Onlar bizim kardeşimiz,

çok canın sıkılırsa

arada onlarla konuşursun.

Buraya, küçük mutlu güneşler koydum.

Günlerimiz karanlık

ve çok soğuyor bazı akşamlar,

ısınırsın.

Buraya, bir inanç bir inat koydum.

Tut ki unuttun, tekrar bak,

o inat neyse sen osun.