Gülten Akın- Kırmızı Karanfil

Yaşasak ya ha deyince

Böyle neden korkuyoruz

Ah kimselerin hali yok

Durup ince şeyleri anlamaya

Çarşılarda erkek adları söylenir kadınlar gizli

Sana kim taktı bu sorumluluğu kadınsın

Nerden aldın "olmaz"ları o "geçilmez"leri

Bir yanından -senin değil öbür yanın- geçiyorum

Sevememek biraz yorgunluktandır

Halit Ziya Uşaklıgil- Aşkı Memnu

Kalplerimizde bazı illetler vardır ki vücudun tamamıyla ensicesine hulül etmedikten sonra keşfolunamayan hafi emraza mahsus bir nüfuz hıyanetiyle kendisini göstermeden, tahriblerini haber vermeden derüni bir yangın dumansızlığıyla yanar, yanar; bu bir ateştir ki mahiyetini bilmeyiz, vücudundan haber almayız; o yavaş yavaş, vazifesinden emin, devam eder; nihayet bir gün birden bire, bir hiç, bir dakikalık bir vukuf bize gösterir ki kalbimizde bir yangın var. Nedir? Nereden tevellüd etmiştir? Bir yangın nasıl serseri bir rüzgarın kanatlarıyla düşerek orasını tutuşturmuştur bilemeyiz.

"Bilseniz, bilseniz" diyordu, "sizde bir şey var ki insanı çılgınlıklar yapmaya sevk ediyor."

Sam Savage- Cam

Merhaba!❤

Cam kitabını daha önce duymamıştım, kitapçıda gezerken ilgimi çekti ve okumak istedim.

Kitapta Edna karakterinin iç dünyasını okuyoruz. Edna, depresif ve yalnız bir karakter. Düşünceleri düzenli bir akışla akmıyor, fakat okudukça size daha anlaşılabilir geliyor.

Kitabı okurken gerçekten birinin zihnini okuyormuşum gibi hissettim, benim için güzel bir histi 😊 

Eğer kitaptan beklentiniz akıcı olayların, düzenli bir zaman çizgisinde anlatılmasıysa Cam kitabı size uygun olmayabilir. Ama benim beğendiğim bir kitap oldu :3

Alıntıları buraya bırakıyorum, mutlu günler 💕

"Dünyaya o kadar uzun süre baktı ki sonunda bakmaktan yoruldu."

Bir tutarsızlık var. Belki de dünyada gerçekleşen olaylar sözcüklerle anlatılamayacak kadar büyük. Savaş çok büyük. Onlarsa, sözcükler yani, dışarı çıkmak için pencere camlarına çarpan böcekler gibi minicik ve dışarıda çalkantılı bir dünya var. 

Belki de tam tersidir: Büyük olan sözcüklerdir aslında, bazı sözcükler fazla büyüktür. "Sevgi" sözcüğü çok büyük mesela.

Orhan Veli- Sakın Şaşırma

Bekliyorum

Öyle bir havada gel ki,

Vazgeçmek mümkün olmasın.

Yelken ol, kürek ol, duman ol, balık ol, su ol;

Git gidebildiğin yere

Birdenbire,

Birdenbire;

Her şey birdenbire oldu.

Kız birdenbire, oğlan birdenbire;

Yollar, kırlar, kediler, insanlar...

Aşk birdenbire oldu,

Sevinç birdenbire.

J.D.Salinger- Çavdar Tarlasında Çocuklar

İşin gülünç yanı, onu gördüğüm an, canım onunla evlenmek istedi.

Bazı kızlara ne olduğunu anlamanız olası değildir.

İnsanlar bazen, bir şeyin tümüyle doğru olduğunu sanırlar.

Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim.

Bir Genç Kızın Uyuşturucu Günlüğü

Çoğu insanın içten kanaması çok iyi, yoksa her taraf kan revan olurdu.

Korkuyorum. Bu ilginç değil mi? Hem yaşamaktan hem de ölmekten korkuyorum.

Orhan Pamuk- Kafamda Bir Tuhaflık

Kafamda bir tuhaflık vardı,

İçimde ne o zamana

Ne de o mekana aitmişim duygusu

"Birisiyle göz göze gelirsin ve bütün hayatını onunla geçireceğini hissedersin ya..."

"Kafamda bir tuhaflık var," dedi Mevlut. "Ne yapsam bu alemde yapayalnız hissediyorum kendimi."

Görücü usulü evlilikte zor olan şey, kadının hiç tanımadığı biriyle evlenmesi değil, hiç tanımadığı birini sevmek zorunda olmasıdır, derler... Ama aslında, bir kızın hiç tanımadığı biriyle evlenebilmesi daha kolay olmalı, çünkü tanıdıkça inanın erkekleri sevmek daha da zorlaşıyor.

Orhan Pamuk- Kırmızı Saçlı Kadın

Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine, şimdi üzerinde uyuduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz doğru muydu?

Kuvvetli, kararlı bir babamız olsun, bize neyi yapıp yapamayacağımızı söylesin isteriz. Niye? Neyi yapıp neyi yapmayacağımıza, neyin ahlaklı ve doğru, netin ise günah ve yanlış olduğuna karar vermek zor olduğu için mi? Yoksa suçlu ve günahkar olmadığımızı işitmeye her zaman ihtiyaç duyduğumuz için mi? Bir baba ihtiyacı her zaman var mıdır, yoksa, kafamız karıştığı, dünyamız dağıldığı, ruhumuz daraldığı vakit mi isteriz bir babayı?

"Olgunlaşmışsın" dediği şeyin aslında ruhumda kara bir leke olduğunu bir an fark ettiğini sandım.

Mine Söğüt- Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey

Ama hiçbir şeyi unutmayacak. Unutmak istiyor ama unutamıyor. Çünkü kader yuvarlak. Ne yöne giderse gitsin, insan aynı yere varıyor ve hep aynı yollardan geçiyor.

Kaderle başa çıkmanın tek yolu, ona kafa tutmaktır.

Kelimeler... bilenmemiş jiletler gibiler. Paslı ve tehlikeli.

Herkes ölür. Her şey biter. Ama yine de hayatta aslolan telaştır. İstektir.

Olcayto hissediyor; istemekten vazgeçtiği gün özgürleşecek.

Cemal Süreya- Üvercinka

İstasyonda tiren oluyor biraz

Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım

Şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüşüyoruz

Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız

Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun

Tomris Uyar- Dizboyu Papatyalar

Yine de ben rüzgarı severim efem. Yapayalnız olmadığımı düşündürür, komşularımı, istesem onları çağırabileceğimi. Burası öyle ıssız ki.

Bir şeylerden kurtuluyorum galiba. Kabuklardan. Alışkanlıklarımdan. Bu tümceyi alışkanlıkla söyledim, hiç düşünmeden. Temiz, söylenmemiş ne kaldı ki geriye? Yeni?

 

Üsteleme. Yolumuz ayrı çünkü. Anlayamazsın.

Okuyanlardan bu yüzden kaçınırım ya. Belledikleri harfler kadar kolay sanırlar her şeyi. Hiç sabırları yoktur. Gücenme.