Emily Bronté- Uğultulu Tepeler

Cennet benim yerim değil gibi geldi bana. Yeniden dünyaya dönmek için ağlaya ağlaya bir hal oldum.

Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da yalnız o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır.

Linton'a olan sevgim ormandaki yapraklar gibidir. İyice biliyorum ki, kış ağaçları nasıl değiştirirse, zaman da benim sevgimi değiştirecektir. Heatcliff'e olan sevgim ise toprak altındaki değişmez kayalar gibidir. Görünüşte pek hoşa gidecek yanı yoktur, ama onsuz olmaz.

Gabriel García Márquez- Aşk ve Öbür Cinler

"Kendisi söylemedi efendim," dedi hekim. "Yüreği söyledi; tıpkı kafese kapatılmış minik bir kurbağa gibi çırpınıyordu."

Düşüncelerini kabullenecek olursanız, hiçbir deli, deli değildir.

"İnsan hiçbir zaman inancını tam olarak yitirmez." diye karşılık verdi. "İçinde hep bir  kuşku kalır."

George Orwell- Papazın Kızı

Dünyada zaten bunca kötülük varken yenisini aramanın alemi yok.

Bir saat öncekinden farklı biri olduğunu hissediyordu. İçinde ve dışında her şey değişmişti. Sanki beynindeki bir baloncuk patlamış da varlığını unuttuğu düşünceler, hisler, korkular özgür kalmıştı.

Esrarengiz bir şeydir inanç kaybı- inancı kendisi kadar esrarengiz. İnanç gibi, kaybı da temelde mantığa dayanmaz; daha ziyade zihinde yaşanan bir algı değişikliğidir.

Şebnem İşigüzel- Ağaçtaki Kız

Kardeşiniz gökyüzüne yaklaşmak için mi yukarıda oturuyor?

"Kardeşim" dedim, "yeryüzünü iyi görmek için biraz daha uzaktan bakmak gerektiğini savunuyor."

İnsan bir başkasının hikayesidir. En çok da anne ve babasının. Genetiği geçtim, bu ruhen böyledir.

Dünya, hikayeden ibaret. Öyle olmasa çekilmezdi zaten.

Pınar Kür- Asılacak Kadın

Merhaba! 💜

Pınar Kür'ün eskiden yasaklanmış olan fakat kazandığı dava sayesinde yeniden basılan romanı Asılacak Kadın'ı okudum.

Konusundan bahsedecek olursak: Hüsrev Bey karısı öldükten sonra, evlerinde hizmetçilik yapan Melek'i taciz etmeye başlar. Bir süre sonra onunla evlenir, Melek'e fikri sorulmaz, sonra ise onu para karşılığında başkaları ile beraber olmaya zorlar. Bütün köy bundan haberdardır ama kimse engel olmaya çalışmaz. Bir süre sonra ise Hüsrev Bey öldürülür. Okumayanlara bütün kitabı anlatmış olmamak için konusu hakkında daha fazla yazmayacağım.

Kitap hakimin, Melek'in ve konusunda bahsetmediğim Yalçın'ın ağzından olmak üzere 3 farklı bölümde yazılmış.

Pınar Kür, gençlik yıllarında gazetede okuduğu bir haber üzerinde yazmış bu romanı, bu da kesinlikle kitabı daha da etkileyici yapıyor.

Okurken beni çok üzdü, "neden" diye sorarken buldum sürekli kendimi.

Tavsiye ederim❤

Korku değil. Korkmuyorum artık. Yani kızmıyorum. Yani kızıyorum ama o ilk günkü gibi delice değil. Akıllıca. Ne yapacağını bilenlerin sabırlı kızgınlığı var içimde. 

Susanna Tamaro- Her Melek Korkunçtur

Yazmak didiklemektir.

Bak gerçekte hepimiz çoktan öldük, sadece dönüşen tozlarız. Boşluk bizi yaratıyor ve sonra gene boşluğa dönüyoruz. Bu nedenle, duygusallaşmak gereksiz bir şeydir."

Oscar Wilde- Dorian Gray'in Portresi

Herkese merhaba!

Dorian Gray'in Portesi uzun zamandır okuma listemde olan ama nedense bir türlü okuyamadığım kitaplardandı. Hep başka kitaplara öncelik veriyordum -nedenini ben de bilmiyorum- 

Geçen aysa sonunda okuyabildim, ama paylaşması bu zamana kaldı. 😥

Konusundan kısaca bahsedecek olursam; Baş karakterimiz Dorian herkesin hayran olduğu genç, yakışıklı bir erkek. Kitapta ise onun ruhundan vazgeçerek sonsuz güzelliğe ulaşma arzusunu okuyoruz. Lord Henry onu bu değişime iten karakter diyebilirim. Spoiler vermemek için daha fazla yazmayacağım🙊

Kitap konusu ve anlatım tarzıyla benim için oldukça sürükleyiciydi -bir gün gibi kısa bir sürede okunabilecek kadar hem de-

Roman okumaktan hoşlanan herkesin okuyabileceği, güzel bir kitaptı. Tavsiye ederim💜

Dipnot: Bir süredir yoktum, birkaç küçük değişiklikle döndüm. Bana her zaman 'bana yazın' bölümünden ulaşabilirsiniz, sevgiler💜

Ruhumun tümünü, yakasına takacak bir çiçek yerine koyan birine vermiştim; kibrini okşayacak bir süs yerine koyuyor benim ruhumu, bir yaz gününde kullanılıp atılacak bir süs.

Şeytandan kurtulmanın yolu şeytana uymaktır.

Söcükler! Basit, sıradan sözcükler! Nasıl da korkunçtular! Nasıl duru, canlı ve acımasız! İnsan onlardan kaçamıyordu. Gene de nasıl elle tutulmaz bir büyüleri vardı! Maddesiz şeylere esnek bir form verme yeteneğine sahiptiler sanki, sanki kendilerine özgü bir müzikleri vardı, viyola gibi, flüt gibi tatlı. Gündelik sözler ha! Sözden daha gerçek bir şey var mıydı?

Murat Gülsoy- Bu Filmin Kötü Adamı Benim

"...Bence aşk hazırlıksız yakalanılan bir şeydir. Beklemediğin bir anda. O yüzden insanlar tedirgin olurlar. İnanamazlar. Yok canım, derler, bu aşk değil..."

Islak toprak kokuyordu dünya. Ayaklarımı bastığım yerde başlayan ve biten bir dünya. Öylesine tek bir noktada teğetim ki dünyaya, her an düşebilirim baba.

"Hele şehir hayatı... Artık nedenini çoktan unuttuğumuz, üzerine hiç düşünmediğimiz şeyleri yapıp durduğumuz bir yer."

Paulo Coelho- Şeytan ve Genç Kadın

 

 Hayat, bize meydan okurken beklemez. Hayat, geriye bakmaz.

 

İnsanlar hem her şeyin değişmesini isterler hem de her şeyin hiç değişmeden sürüp gitmesini.

 

Dünya kurulduğunda haksızlık da bir tutamdı. Ama her yeni kuşak, ne önemi olur diye düşünerek biraz biraz üstüne ekledi, görün bakın şimdi ne durumdayız.

 

Tanrı'nın bile bir cehennemi vardır: insanlara duyduğu sevgi.

 

İnsanın sahip olabileceği en değerli şeyi yitirmiştim ben: insanlara duyulan güven.

Yekta Kopan- Bir de Baktım Yoksun

Yıllar sonra anladım ki, ruhlarına yakın gelmeyen tüm davranışlara tuhaflık diyormuş insanlar...

Film şeridi falan palavra bence, sadece bir an var, bütün hayatın anahtarı sayılabilecek bir an.

Bazen ne düşünürdüm biliyor musun? Sanki bilmediğim bir yerde bir dünyan vardı senin. Hani böyle fantastik filmlerde falan olur ya, konuşan ağaçlar, takım elbise giymiş tavşanlar, kendine kendine yazan kalemler... Anladın işte. Belki de o çocuksu hallerin yüzünden böyle düşünüyordum. Benim her gün kavga dövüş içine daldığım gerçek hayat ne zaman üstüne gelse oraya kaçardın işte. Hem de beni yanına almadan. Gitmen değildi beni üzen, beni de götüremeyecek kadar korkak olmandı.

Albert Camus- Yabancı

İnsan ne de olsa daima biraz kabahatlidir.

Annem hep insanın tam anlamıyla mutsuz olamayacağını söylerdi. Gökyüzü renklenip de yeni bir gün hücreme sızdığı zaman, ona hak veriyordum.

Jose Maura De Vasconcelos- Şeker Portakalı

Bazıları için ölmek kolaydı. Uğursuz bir trenin gelmesi yetiyordu, tamamdı bu iş. Ama benim için göklere uçmak ne kadar güçtü. Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu.

"...Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum."

"Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?"

"Gider gibi yaparız."

Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.