Küçük Prens- Antoine de Saint

Kimse yerinden memnun değildir.

Ne kavranılmaz bir yer şu gözyaşı ülkesi.

Murathan Mungan - Yaz Geçer

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Birbirine uzanamayan

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Ne kalacak bizden?

bir mektup,bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

Bizden diyorum, ikimizden

Ne kalacak?

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Leyla Erbil - Mektup Aşkları

Bu yalnızlık; bu yalnızlık ruhu imha ediyor dostum.

Niye bırakayım seni Jale, niye bırakayım seni- BENDE SENİN DEVAMIN VAR.

Franz Kafka - Aforizmalar

Kafesin biri, kuş aramaya çıktı.

Belirli bir noktadan sonra artık geriye dönüş yoktur. İşte bu noktaya erişmek gerekir.

Kürşat Başar- Kış İkindisinin Evinde

Tam da bulduğumuzu sandığımız an yitirdik birbirimizi.

Bir gün bir gemiye binersem çok uzaklara gitmek isteyeceğim.

Çocukluk saklanabilir mi? Belki fotoğraflarda, belki bir anı defterinde. Ama an'lar? Bir öğle vakti güneşin suda yarattığı ışık çemberleri, ince damarlı alanlar, suya yansıyan bir yüz, suda titreyen bir yüz, değişen bir yüz korunabilir mi? Ama sen zamanın geçmesini isterdin. Zaman geçecek, özgür olacaktık, dilediğimiz gibi yaşayabilecektik. Şimdi istediğin kadar zaman geçti mi, keşke bunu sana sorabilseydim.

Ece Temelkuran- Devir

Bir harfle öldürebilir bir insan bir insanı. Tek bir "m" harfiyle demek. Omurgasını üzerinde hiç et kalmadan çıkarabilir!

Sonra denen şey tükendi bizim için.

Siz de bu savaşa göre değilsiniz. Ben de. Kimse değil aslında.

Hepimiz, içinde dün, dışında yarın olan pencere camları gibiyiz. Aynı anda dünün ve yarının görüntüleri yansıyor üzerimize. Bugün, saydam; yok gibi. İki görüntünün birbirine karıştığı saydam bir an gibiyiz...

Belki de gerçek, iki çocuk arasındaki en kısa doğrudur.

Anladın  mı Birgül? Çünkü ben anlamadım! Nasıl olur da hem bunca iyilik hem bu kadar kötülük aynı yerde olur Birgül, anlamadım ben!

Sakladığın sürece istediğin günahı işleyebilirsin. Burası Türkiye!

Hasılı, Cavit Bey, meğer ihtiyarlamak elden ayaktan düşmek değil, hükümsüz sayılmakmış. Tedavülden kalkan banknotları bilirsiniz. Artık bir kıymeti yoktur ama bir türlü de çöpe atılamaz. Evin içinde oradan oraya kaldırıp dururuz, oraya buraya sıkıştırıveririz. İhtiyarlık buymuş meğer Cavit Bey. Atamadıkları bir çekmecenin dibine ittirmeye çalışıyorlar. Artık hisleriniz, arzularınız yokmuş sanılıyor.

Ne bileyim... Ben artık fısıltıya inanıyorum Sevgi. Herkes böyle bağırdığında duyulmak için.

Nasıl desem? Kederde bir kibir var Ayşeciğim. Tek sende var sanıyorsun.