Elif Şafak- Baba ve Piç

İçerideki uçurum seni dışarıdaki dünyadan daha çok heyecanlandırıyorsa pekala içine, yani kendi zihnine düşebilirsin.

Bu açıdan annesinin kızı- her türlü gürültüyü kaldırabiliyor ama sessizlikle başa çıkamıyor.

Zülfü Livaneli- Bir Kedi Bir Adam Bir Ölüm

Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsınız. Konuşmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı.

 

Aradan geçen onca yıldan sonra anlıyordum ki iç kimsenin toprağından tamamen kopmasına imkan yoktu. Ağaçlar, bitkiler gibi o toprağa dikilmiştik.

 

 

O kalabalık içinde hiç konuşmamak, sadece birbirimizin varlığını bilmek daha iyiydi aslında. Ne konuşabilirdik ki? Garip bir sürüklenişti bu ve ikimiz de sesimizi çıkarmadan akıntıya  kapılmayı kabul ediyorduk, nerede duracağımızı bilmeden.

 

 Galiba işin korkunç yanı ölmek değil, ölümden korkmaktı.

Zülfü Livaneli- Kardeşimin Hikayesi

Evet, insan her şeyi unutarak yaşayabilirdi ama her şeyi hatırlayarak yaşayamazdı.

Demek aşk ha? Ludmilla Belinskaya ve aşk? Ne kadar birbirinden ayrı kavramlar. Karayla deniz gibi, yeryüzü ve gökyüzü gibi. Sen sevebilir miydin?

"Her insan bedeninin çürüyeceğini bilir ve bundan korkar" dedim. "Ama çoğu insanın ruhu gövdesinden önce çürür; nedense bundan kimse korkmaz!"

O zaman hayatı, aşkı, ölümü, felsefeyi, edebiyatı 140 karakterlik tweet'lerle ifade ede eden bir kuşakla konuştuğumu daha derinden kavradım. Aramızdaki uçurum kapanmayacak cinstendi.

Hande Altaylı- Delice

"Gidip biraz rakı içeceğim, yoksa çıkmaz bu gece."

"Merak etme, her gece çıkar..." dedi Nurdan, sadece kendisinin duyacağı bir sesle.

Ölümün yakışmadığı insanlar vardı, dünyayı daha güzel bir yer yapan, hayata renk katan insanlar... Çıkıp giderlerken ışığı da kapatanlar, bizi karanlıkta bırakanlar.

"Seni seviyor bu gariban."

"Aman ne sevecek beni!" diye itiraz etti Meryem.

"Yok, öyle değil. Sen beni dinle, kıymetini bil kocanın. Deli meli..." dedi Nurdan. "Zaten birini sevmek akıllı insanın işi değildir."