Okuma toplumsal zamanın örgütlenmesine bağlı değildir; o aşk gibi, bir varolma tarzıdır.
İnsan hayatta olduğu için ev yapar, ama ölümlü olduğunu bildiği için kitap yazar. Sürü halinde yaşadığı için topluluk içinde oturur, ama yalnız olduğunu bildiği için okur.
