Raslantıların, sadece raslantıların söyleyecek bir sözü vardır bize. Gereklilikten doğan, olmasını beklediğimiz, günbegün yinelenen her şey dilsizdir. Sadece rastlantı bir şeyler söyler bize. Onun diyeceklerini çingenelerin kahve falı bakması gibi karineyle çıkarırız.
Hüzün son duraktayız demekti.
Mutluluk birlikteyiz demekti.
Hüzün biçimdi, mutluluk içerik.
Mutluluk hüznün uzamını dolduruyordu.
"Ne yapayım istiyorsun senin için?"
"Yaşlanmanı istiyorum, On yıl daha yaşlı olmanı. Yirmi yıl daha!"
Demek istediği şuydu: Güçsüz olmanı istiyorum. Benim kadar güçsüz.
