İçinde yalnızca sözcüklerin olduğu bir defter yüzünden hala herkesten korkuyorum, hep birileri yatağımın altına bakacak, gizli sözcüklerimi bulacak ve beni yaralayacak sanıyorum.
Öylesine yaşamımıza girmiş, anlaşılmaz rastlantılarla bizden bir parça olmuş, bir başka yerde değil de burada, bir başkası değil de ben olmamı sağlayan birkaç insan, birkaç anı, birkaç sözcük...
Ama ben kendimi her yerde yabancı hissediyordum, bu dünya yabancıları sevmiyordu.
Dalgalar kıyıya vurdukça unutmak istediğim ne varsa kumlara yağıyor sanki.
